San Halife ve son Osmanlı Veliahtı Abdülmecid Efendi, 26 Mayıs 1868'de İstanbul'da doğdu. Padişah Abdülaziz'in oğludur. Annesi: Hayranıdil Kadın'dır. Diğer şehzadeler gibi özel eğitim aldı. On yedi yaşına kadar Dolmabahçe Sarayı'nda kaldı. Daha sonra kendisine verilen Çamlıca'daki köşke taşındı. Abüdmecid Efendi; Sultan Abdülaziz'in üç oğlundan ortancasıdır. Ağabeyi, -intihar eden- Veliaht Yusuf İzzet Efendi, küçük kardeşi ise: Seyfettin Efendi'dir. Sultan Abdülaziz'in öldürülmesi üzerine, yedi yaşında babasız kalan Abdülmecid Efendi, çok iyi sayılabilecek bir eğitim gördü. Batı dillerinden Fransızca ve Almancayı 'ana dili kadar iyi' okuyup yazabiliyordu. Farsça ve Arapçası da mükemmeldi. Babası gibi spora, bilhassa biniciliğe ve güreşe meraklı, kabiliyetliydi. Münevver Ayaşlı'nın anlattığına göre, şöyle demişti: "- Pederim Abdülaziz Han Hazretleri'nin devri saltanatlarında, dört yaşımda olduğum halde, topçu sınıfına dahil oldum. Evvela Halil Paşa, saniyen Belçika'da eğitim görmüş Hüseyin Paşa nezaretleri altında spor ve ata binmek eğitimi gördüm. Abdülhamid devrinde, Abdülaziz zamanında olduğu gibi, spor âlemleri yani binicilik unutulmuş gibiydi. İşte bu devrede, en iyi ata binen ve daha doğrusu yalnız ata binen, Osmanlılar içinde İstanbul'da üç kişi sayılabilir: Şerif Haydar Bey (eski Mekke Şerifi Ali Haydar Paşa), bu zat Arap usulü ata biner, ikinci ben, üçüncüsü Halil Paşa'dır. (Eniştesi)" Abdülmecid Efendi üç defa evlendi. İlk eşi Şahsuvar Hanım'dan Şehzade Ömer Faruk Efendi; Mehiste Hanım'dan Dürrüşehvar Sultan doğdu. Halife'nin 1944'de Paris'te ölümünden bir yıl sonra da Şahsuvar Kadınefendi vefat etti. Mehiste Hanım ise; Hindistan'daki kızı Dürruşehvar Sultan'ın yanına gidip yerleşti. Sultan Abdülhamid, Abdülmecid Efendi'yi çok severdi. O'nun öteki kardeşlerinden daha serbestçe davranmasına izin verirdi. Şehzade'nin Abdülhamid Han'ın nezdinde ayrı bir yeri vardı: Türklerin Hakanı ve İslamIarın...

---