| Yazar | : | İbnürrefik Ahmet Nuri |
| Yayın Tarihi | : | 1934 |
| Dil | : | Türkçe |
| Sayfa Sayısı | : | 84 |
| Ölçü | : | 13,5 x 19,5 cm |
| Yayınevi | : | Cumhuriyet Halk Fırkası |
Müzeyyen ve elektrikle münevver bir salon. Sağda ve solda kapılar. Nihayette geniş bir kemerle diğer salona geçilir. Bu ikinci salon büfedir. Bununda sağında ve solunda kapılar vardır. Birinci ve ikinci salonun münasip taraflarına kanepeler, koltuklar, sandalyeler, masalar konulmuştur. Tavanda ve duvarlarda elektrikler yanmıştır. İkinci salonda büfe hizmetini gören büyük masanın etrafında kollarında hilali ahmer pazıbentleri takılı kadınlar ve erkekler, fraklı garsonların yardımıyla büfeyi idare ederler. Dekolte hanımlar ve madamlar, üniformalı zabitler, fraklı, smokinli, İstanbulinli efendiler, mösyöler perdenin sonuna kadar bu salona gelip giderler. Birinci salonda yalnız esaslı şahıslar bulunur.
Birinci Meclis
Prens Sunullah, Kerim, Zeyit, Amir
(perde açıldığı zaman uzaktan dans havaları çalan orkestra sesi işitilir. Orkestra vakit vakit durup perdenin sonuna kadar devam eder. Prens Sunullah birinci salonda Sol tarafta geniş bir kanepeye oturmuş puro sigar içer. Karşısındaki sandalyeye hürmetkâr bir vaziyette Kerim oturmuştur. Prens yavaş sesle Kerime bir şeyler söyler. Bir müddet sonra muzika durur. Zeyit ve Amir ellerinde birer tabak dondurma ile büfeden birinci salona geçerler ve sağ tarafta ayakta konuşurlar.)
Amir - Azizim bu dondurma enfes. Doğrusu bir tabak dondurma için verdiğimiz ikişer buçuk lirayı az görüyorum.