Siyaset felsefesinin kadim metinlerinde insanoğlunun düşünceleri, ruh halleri ve bunların siyasal davranışları üzerindeki etkisine dair sayısız gönderme yapılmış olsa da, siyasal psikolojinin bir bilim ya da disiplin olarak ortaya çıkması çok yeni bir olgudur. Aristoteles, Hume, Hobbes ve Machiavelli'yl siyasal psikoloji ismini doğrudan anmadan insan ruhunun (psyche) siyasal davranışlarını nasıl belirlediğini tartışan filozoflar olarak sayabiliriz. Öte yandan, siyasal psikolojinin kendi başına ayakta durabilmesi, haliyle bir bilim olarak psikolojinin doğabilmesine bağlıdır. Freud’un bireysel düzeydeki çalışmalarının getirdiği kazanımların toplumsal olanı anlayabileceğimize dair verdiği umut, siyasal psikolojinin ilk aşamasına zemin hazırlamıştır. Özellikle faşizm ve otoriter liderlerin yükseldiği 1930'larda, kitlelerin bu tercihlerinin ardındaki psikolojik faktörleri anlamaya çalışırken Freud ve takipçilerinin geniş kapsamlı kuramları ve kavramsal çerçeveleri gayet işlevsel gözükmüştür.
İkinci Dünya Savaşı sonrasında sosyal bilimlerin hem çerçevesini hem de yönteminin değişmesi, insan davranışına odaklanan, gözlemlenen vc ölçülebilenin bilimselliği varsayımına dayanan Davranışsal Devrim’in etkisiyle, siyasal psikoloji ikinci aşamasına girmiştir. Theodor Adomo ve arkadaştan tarafından yürütülen Otoritaryen Kişilik çalışması bireylerin otoriter liderlere/rejimlere desteğini anlayabilmeyi amaçlamaktadır...

---