Bu kitabı Silivri toplama kampının spor salonundan bozma duruşma salonunda ve hapishane kısmının F-12 koğuşunda kaleme aldım. Kamuoyunda "Ergenekon" diye bilinen davanın "sanığı" olarak, tutukluğumun bir yılı geçmesinin ardından yaşadığım süreci kaleme almayı her şeyden önce bir "sorumluluk" olarak gördüm. Sadece kendimi yazmanın, bana yönelik suçlamalara verdiğim yanıtları kitaplaştırmanın sorumluluğumu yerine getirme de yetersiz kalacağımı düşündüm. Bu nedenle kitabı üç ayak üzerine oturtmaya karar verdim. 1- Davanın genel durumu. 2- Suçlamalara yanıtlarım. 3- Silivri hapishanesinde yaşam. Aslında her üç başlık da ayrı ayrı kitap olacak nitelikte. Ancak, her üç konu da öylesine iç içe ki, sonuçta tek bir kitapta toplamaya karar verdim. Kitabı yazarken iç içe giren bir durum daha vardı: Gazeteci kimliğim ve sanık kimliğim. Kimi meslekler yaşam biçimidir. Her nerede olursanız olun bir şekilde sürdürmek durumunda kalırsınız. Gazetecilik de bunlardan biri. Kimi çevrelerin" asrın davası" diye nitelediği Ergenekon' da gazeteci olarak yapılacak çok şey vardı. Bunun üzerine bir de olayın mağdurluğu, yani sanıklık eklenince yazmam gerekenlerin boyutu da doğal olarak çatallaştı. Sanık olmasaydım da ister istemez, kamuoyuna böylesine mal olmuş bir dava ile ilgilenmek, köşemde yazmak, televizyon-radyo-konferans konuşmalarında değinmek zorundaydım.

---