İKİNCİ VİY1ANA KUŞATMASINA DOGRU EDİRNE'DEN BELGRAT'A Avusturya imparatorluğu ile 1664 Ağustosunda (1075 Muharrem 16) yirmi yıllığına bir barış antlaşması yapılmıştı. O zamandan sonra Girit adası yüzünden Venedik ile ve kuzey doğu sınırlarında savaşlar başladı. 1681 (1092) de bu savaşlar birer antlaşma ile kapanınca gözler kuzey batı tarafına çevrildi. Macarlardan bir kısmı Avusturya'ya karşı Osmanlı imparatorluğunun yardımını istediler, Avusturyalılar Uyvar'da yapılan antlaşmanın bitmesine iki yıl kaldığı halde 9 Haziran 1682 (4 cemaziyelahr 1093) de Divan-i hümayuna kabul edilen Comte Albert de Caprera'yı, bu antlaşmayı yirmi yıl daha uzatmak üzere gönderdiler. "Lakin vezir-i azam bir müteharrik kavga kaşağısı" olduğundan yeniçeri ağası Bekri Mustafa Paşayı da kendine uydurup, yeniçeriler "Padişah bizi neye besler? Oturmadan kötürüm olduk, cenk isteriz. Rabe (Raab) de kalan camadanlarımızı varıp düşmandan alalım" diyorlar şeklinde padişahı teşvik ettiler. Elçiye "Yanık kalesi geri verilir ve o sefer için harcanan masraf ödenirse sulh olabileceğini" söylediler. Elçi göz hapsine konuldu. Ağustos ayında "Nemçe çasarı üzerine bizzat sefer hümayun" kararlaştırıldı. Ekim ayında vezir-i azam ordu ile İstanbul'dan kalktı. Aralık ayının son günü göz hapsindeki elçiye: "Padişah üzerinize sefer açtı, eğer Yanık kalesini geri verirseniz barış sürer" dendi. Elçinin: "Kale kılıç ile alınır, yoksa söz ile kale verilmez" cevabı üzerine, 11 Ocak 1683 te savaş hali ilanı demek olan "tuğlar çıkarıldı", ve savaş hazırlıklarına hız verilerek Anadolu, Rumeli paşalarının kendi ve eyaletleri askeriyle hazırlanmaları, hıdrellezde Belgrat sahrasında bulunmaları emri verildi. Padişahın kendi de sefere gitmek üzere Edirne'den kapı kulu ile yola çıktı. Silahdar Mehmet Ağa, o zaman sarayın seferli koğuşunda bulunduğu için padişah takımıyla beraber idi. Belgrat'a kadar gördüklerini sırasıyla kaydetmiştir ki dikkate değer bir yol defteri özelliğindedir...

---