Hemen söylemeliyim ki, çok şeyler değişti 2003’ten 2018’e dek ülkede, hayatımızda, insanlarımızda, yazıp çizdiklerimde ve tabii ki Sessiz Gece Yazılanına konu ettiklerimde.
Zaten kimi yazıların dipnotlarına bu değişimleri kısaca eklemeye çalıştım.
Ama belirtmeliyim ki, 15 yıl önce yayımlanan, hatta baskıları yapılan bir kitabı eline alınca insan, sararmış bir fotoğrafa dalar gibi dahveriyor. Sonuçta o kitap ve yazıların üstünden tozları almış oluyorsunuz bir anlamda. Bu kitap ilk yayımlandığında 3 yaşında olanlar 18 yaşma, 5 yaşında olanlar 20 yaşma geldiler. Bu süre içinde benim hayatımda da, ait olduğum medya-yayın dünyasında da büyük değişimler oldu. Bu değişimlere “eski yazılar” üzerinden bakmak mümkün olacak.
Şu ya da bu...
İlk önsözü yazarken hissettiklerim de değişti. Şu anki hislerim bir başka kitabın önsözü olabilir.
Hayat işte, işe bakın ki bu kitap tam da baskıya girerken can ağabeyim, baba yarısı büyüğüm Ara Güler'i kaybetmenin acısmı yaşadım. Ölümünden üç gün önce buluşmuş, yanımızda oğlum Arın'la bir fotoğraf çektirmiş ve hakikaten hissetmiştim! Bu yüzden, kapaktaki muhteşem fotoğrafıyla birlikte bu kitabı onun anısına saygıyla ithaf ediyorum.
Sessiz Gece Yazılarım yepyeni okurlara ulaştıran Destek Medya Grubuna, Karakarga Yaymları’na ve Genel Yayın Yönetmeni sevgili dostum Kutlukhan Perker’e teşekkür ederim.
Ama bir şeyi itiraf etmeliyim. Artık ne yazık ki geceler sessiz değil. Kendi hayatım da, hayatlar da sesli ve gürültülü.
Öyle değil mi?

---