Bu kitabı okumak zahmetine katlananlardan özür dilerim. Çünkü ben muharrir değilim. Fakat O kadar güzel ve heyecanlı bir macera dinledim ki, ,bunu yalnız kendim için saklamak hakkım olmadığını düşünerek yazmaya karar verdim. Hikâyemi okurken "Bunu nereden duymuş, onun bu düşüncesini nasıl biliyor?" gibi suallerle zihninizi yormayın. Emin olun, bu hazin aşk hikâyesi bir hayal mahsulü macera değil, yaşanmış bir vakadır. Ben, mecburiyet karşısında bazı isimleri değiştirmekten başka bir şey yapmadım. En ufak teferruatına kadar bana anlatılan hadise ve' düşüncelere sadık kaldım. Onların yaşadıkları yerlere gittim... Ona zaman zaman yazdığı mektupları okudum ve nihayet yeryüzünde dünya cennetinin bir numunesi olan sahipsiz çiftliğin misafiri olarak burada günlerce kaldım. Dinlediğim acıklı gönül macerasını nasıl yazacağımı bilmeden bu, işe başlıyorum. Vaziyetimin açıkça hulasası bu. İnsanın kendisinden bahsetmesi belki ayıp sayılır. Fakat "Ona" nasıl garip bir tesadüf neticesinde rastladığımı anlatabilmek için size kendimi tanıtmağa mecburum. 13en basit, iddiasız ve küçük bir banka memuruyum. Anam, babam, kardeşim, arkadaşım, kimsem yok. Otuz dört yaşındayım. On iki seneden beri çalışmakta olduğum bankaya askerliğimi bitirdikten sonra imtihan vererek girdim. Birçok servislerde vazife gördüm. Ailem, evim olmadığı için beni şehirden şehire gönderdiler. Galiba itiraz etmediğimi gördükçe derece derece merkezden uzaklaştırdılar. İstanbul, Ankara, İzmir, Bursa ve dört seneden beri Malatya. Bu mütevazı bankanın şimdi müdür muaviniyim. Bankacılık hayatımda vazifeye gelmediğim günü hatırlamıyorum. Günlerim bir makine intizamı ile geçer. Kimse ile konuşmaktan zevk almam. Bankada yalnız hesaplarımla, vazifemle meşgul olurum. Fakat bir defa mesai saati, geçip te işten çıkınca banka artık benim için ölmüş bir mevzudur; ertesi gün saat sekize kadar banka ve hesaplar aklımdan bile geçmez...

---