Kaç milyar kişi nefes alıyorsa yeryüzünde hepsinin bambaşka bir hikâyesi vardır. Her insan hayattır çünkü. Ve her hikâye farklı bir insan.
Geçmişten geleceğe uzanan ve uzanmaya devam edecek geniş bir yelpazedir öykü. Hayatın içinden kopup gelir. İnsanı anlatır her haliyle.
Günler akıp giderken ve bizler o günlerin içinde nefes alıp verirken seviniriz, üzülürüz, kahkahalar atarız, gözyaşı dökeriz, heyecanlanırız, nefret ederiz, çok severiz, düşünürüz, merak ederiz aynı öykü kahramanlarının yaşadıkları hayatları okurken olduğu gibi. Ve kayboluruz sayfalar arasında. Öykü karakterleriyle bütünleşir, kendimizi onların yerine koyarız kimi zaman. Bazen de “İşte” deriz, “işte tam da beni anlatıyor.” çünkü o kadar tanıdıktır ki satırlarda rastladıklarımız.
Öykü ansızın çıkar gelir kendiliğinden. Belki de hayatın her anında öykü potansiyelinin olmasından kaynaklanan bir durumdur bu. İnsan bir gün içinde bile, farkında olmadan birçok öykünün içinden geçer, birçok ruhsal durumu yaşar. Ve işte yaşamın karmaşasında sadece bir bakış, bir duruş gelip öykücüyü bulur ve dışarıda on binlerce hayat akıp giderken bir öykü, bir öykü daha yazdırıverir.
Anlardan oluşur öykü. Yaşamdan, insanlardan beslenir. Yüreğimize dokunur.

---