İstanbul yoktu sen olmasaydın Kurşun nasıl vurur bilmem; Nasıl yapışır cana, nasıl yakar bedeni?. ....... Kurşun nasıl vurur bilmem; Ama bilirim bakışların canıma nasıl yapıştığını... Bilirim kelimelerin beni nasıl yaktığını. Ve bilirim; "Bil beni... Bul beni" diyenlerin, yoluma nasıl baktığını... Bilinmek ve bulunmak istiyor herkes... İşte bu yüzden galiba biraz daha "BİLME ve BULMA" gayreti içine girmeliyiz... BİLDİĞİMİZDE ve BULDUĞUMUZDA, belki kelimeler böylesine yakmaz canımızı... Böylesine yapışmaz tenimize "kurşun'lar... Kurşun nasıl vurur bilmem; Nasıl yapışır cana, nasıl yakar bedeni?. Kurşunların nasıl yaktığını bilmem ama "İstanbul yoktu sen olmasaydın" diyen bir cümle dolanıverir yaban gülü gibi boynuma!.. Tomur tomur "gül" açar diken öpüşlerinden; "Gül"ler yazar toprağa, sızıp sızıp tenimden: "İstanbul yoktu sen olmasaydın!.." "İstanbul yoktu sen olmasaydın!.. "

---