Selçuk M. Perin
Selçuk Perin'in yaşam hikâyesinin bir kısmını kendi ağzından dinleyelim:
"...İstanbul'da 1950 yılının karlı bir nisan gününde doğdum, her köşesini öğrenerek büyüdüm. Onun güzelliğinin tadını çıkarmak. Tramvaylarını asmak. Ufuk çizgisine bakınca değişiyor ve büyüyor...
...Şehrin artık bir çimento bloğunu andıran Asya kısmı o zamanlar herkesin tatile gittiği bir yerdi. Ben de hassas gençliğimin 3 yılını St. Joseph Lisesi'ne giderek orada geçirdim. Sevinci ve cezasıyla iyiyi ve kötüyü orada öğrendim... Yıllar geçti ve ben Galatasaray Lisesi'ne geçtim. İtibarı olan bir okulun sınırları ve zaman sınırı yoktu. İki yıl boyunca beni alıkoyabilecekleri tek şey vardı. Gülümsemek! Çünkü bu doğru. İyi bir liseyi bitirdim...
...Artık duramazdım. Ben de bir burs için başvurdum, aldım ve Tulsa Üniversitesi, Tulsa, Oklahoma'ya gittim. Elektronik eğitimime devam etmek değil, Gazeteci olmak için. Her yerde kullanılabilecek bir tür geçmişe sahip bir gazeteci. Resimler artık benim bir parçam olmuştu. Okula gelir gelmez yerel gazetelerde ve haber ajanslarında dolaştım. UPI, önümüzdeki 17 yılın hikayelerini kapsayan fotoğraflar çekeceğim kişiler olacaktı. Amerika Birleşik Devletleri'nde ve daha sonra Avrupa'da...
...Şimdi bazen yazıyorum, bazen de fotoğraf çekiyorum. Ben de çalışıyorum biliyorsun!.."
Bibliyografya
Galatasaray Liseli Sıra Dışı Hayatlar - Cilt 9.3 - Gazeteciler
"...İstanbul'da 1950 yılının karlı bir nisan gününde doğdum, her köşesini öğrenerek büyüdüm. Onun güzelliğinin tadını çıkarmak. Tramvaylarını asmak. Ufuk çizgisine bakınca değişiyor ve büyüyor...
...Şehrin artık bir çimento bloğunu andıran Asya kısmı o zamanlar herkesin tatile gittiği bir yerdi. Ben de hassas gençliğimin 3 yılını St. Joseph Lisesi'ne giderek orada geçirdim. Sevinci ve cezasıyla iyiyi ve kötüyü orada öğrendim... Yıllar geçti ve ben Galatasaray Lisesi'ne geçtim. İtibarı olan bir okulun sınırları ve zaman sınırı yoktu. İki yıl boyunca beni alıkoyabilecekleri tek şey vardı. Gülümsemek! Çünkü bu doğru. İyi bir liseyi bitirdim...
...Artık duramazdım. Ben de bir burs için başvurdum, aldım ve Tulsa Üniversitesi, Tulsa, Oklahoma'ya gittim. Elektronik eğitimime devam etmek değil, Gazeteci olmak için. Her yerde kullanılabilecek bir tür geçmişe sahip bir gazeteci. Resimler artık benim bir parçam olmuştu. Okula gelir gelmez yerel gazetelerde ve haber ajanslarında dolaştım. UPI, önümüzdeki 17 yılın hikayelerini kapsayan fotoğraflar çekeceğim kişiler olacaktı. Amerika Birleşik Devletleri'nde ve daha sonra Avrupa'da...
...Şimdi bazen yazıyorum, bazen de fotoğraf çekiyorum. Ben de çalışıyorum biliyorsun!.."
Bibliyografya
Galatasaray Liseli Sıra Dışı Hayatlar - Cilt 9.3 - Gazeteciler