Şiir, kaybeden kazanıyor oyunudur. Ve gerçek şair, kazanmak için ölünceye kadar kaybetmeyi seçer. Eğer ille de şairin bağlanmasından söz edelim isteniyorsa, kendini yitirmeye adayan adamdır, diyebiliriz. Şairin hiç durmadan karşı çıktığı ve dış dünyanın araya girişinden ileri geldiğini söylediği şu kötü talihin, şu uğursuzluğun derin anlamı budur ve bu, şairin en köklü seçimidir, şiirin sonucu değil, kaynağıdır. Şair insani girişimin toptan başarısızlığa uğrayacağından emindir ve kişisel yenilgisiyle, insanlığın genel yenilgisini ortaya koymak üzere, kendi öz yaşamında bozguna uğrayacak biçimde davranmaktadır. Şiir, her zaferin altında yatan gizli yenilgi adınadır…

---