Değerlerinin çok altında fiyatlara satılıyordu çünkü devlet tek alıcı konumundaydı. Bu nedenle eserler daha yüksek fiyatlarla yurtdışına kaçırılıyordu. Biz, Türk eserleri biriktirmenin özellikle yurtdışından gelen konukların çok ilgisini çekeceğine ve sanat dünyasında farklı bir yer edineceğimize inanıyorduk. Bu şekilde eserlerin kaybolup gitmesini önleyebileceğimizi ve Türk kültürüne büyük bir faydamızın dokunacağını düşünüyorduk. İşte bu yıllarda, Bay Edward adında bir bey yurtdışına çıkacaktı ve bana pek çok eser sattı. Birçok kişi, yavaş yavaş Türk tablolarını topladığım yönünde haberler yayılması üzerine bana ellerindeki eserleri getirmeye başladılar. Tablolar ve dekoratif eserler satın almaya devam ederken, Prof. Memduh Yaşa'nın büyük teşvikiyle ilk kez, Sultan II. Mahmud'un kendi hattıyla bir levha satın aldım. Prof. Memduh Yaşa'dan sonra, hattat, eksper ve hoca Sayın Emin Barın da beni hat almaya çok teşvik etti. Bugün varolan hat koleksiyonun meydana gelmesinde Sayın Emin Barın'ın rolü çok büyüktür. Tüm koleksiyoncular gibi, benim de elimden kaçırıp da pişman olduğum eser ya da koleksiyon vardır. Bunların arasında belki de en üzüldüğüm, fiyatta anlaşamadığımız için almadığım Hüseyin Avni Lifij'in resimlerinin komple koleksiyonudur. Buna karşılık Halil Bezmen'in hem tablo hem de hat koleksiyonlarının seçilmiş eserlerinden büyük bir kısmını satın alabildim. Ayrıca, yıllarını hat sanatına adamış olan Şevket Rado'nun çok ünlü hat koleksiyonun büyük bir kısmını alarak hat koleksiyonumu daha da güçlendirebildim. Son yıllarda ise, renkli kişiliği ve sanatseverliği ile dikkat çeken rahmetli Ali Koçman'ın yüz adet dolayında tablosunu koleksiyonuma dahil ettim…

---