…Yetenek coşkusu bertaraf edilebilir bir basitlik ve küçüklükte olmadığı zaman, diğer pek çoklarının yaptığı gibi, zaafı bir köşeye saklayıp yabancı dergi sayfaları ya da benzerlerine yumulup göz boyamaya kalkışamıyorsun. Boyanın kurnazlığına da gerek kalmıyor, dipnotu literatürüne de. Resul gibiler resmin şov ya da benzeri şarlatanlıklara alet edilmeyen özünde, cevherinde uğraş veriyorlar. Böyle bir sanatçı akademizmin standart incelikleri peşinde de değil, özgün bir figüre ulaşmanın kolay ve ucuz yollarını da düşünmüyor. Hareket duygusu resme özgü sınırlar içinde döneniyor ve ritmik oluşumların mükalite çağrışımlarına sığınan yapay vurgulara da yabancı kalmayı sürdürüyor. Elitist kavramlar ve deyimlerle tanımlanabilecek açmazlara hiç girmiyor... Sezer Tansuğ Ocak 1991 - Sanat Çevresi

---