I - Büyük toprak sahiplerinin iktidarı olan Demokrat Parti, 1960 öncesi gelişen üretim güçleri, yani işçileşme ve sermaye birikimi karşısında gereken ekonomik tedbirleri alamadı. Alamazdı da çünkü bu kaçınılmaz gelişme büyük toprak sahiplerinin çıkarlarına ters düşüyordu. Bu durumda ülkede toplumsal bunalım, giderek de sosyal bunalım başladı. İktidar yeni gelişmelere ayak uyduramadı ve direndi. Tutucu bir duruma düştü. İktidarını aşırı baskılarla sürdürmeye kalkıştı. Bu ise bunalımı ülke açısından tehlikeli bir noktaya getirdi. Uzun yıllar devlet yönetmiş bürokrasinin, asker kanadının bir darbesi ile DP iktidardan uzaklaştırıldı. II - Yeni bir Anayasa hazırlandı. Bu anayasa üretim ilişkilerini yeniden düzenliyor, emek ve sermaye için yeni olanaklar getiriyordu: a - Sermayenin hızla sanayi yatırımlarına dönüşmesi ve dış sermaye ile olan ilişkilerinde güven sağlanması için, planlı ekonomi öneriliyordu. b - Bütün çalışanların ve işçi sınıfının ekonomik ve demokratik hakları güvence altına alınıyor, sendika kurma ve grev hakkı tanınıyordu. III - Anayasa oylamasından sonra, bürokratlar (yüksek devlet memurları) bir süre için, sanayi sermayesinin dışındaki ekonomik güçlerle koalisyon yaparak iktidara geldiler. Bürokrasinin asker kanadı, bu iktidarı da DP doğrultusunda gördüğünden. 21 Mayıs ve 22 Şubat darbe girişimlerinde bulunduysa da savuşturuldu. IV - Daha sonra sanayi sermayesi, işbirliği yaptığı yabancı sermayenin de onayı ile bürokrasinin ortak olduğu koalisyon hükümetini iktidardan düşürdü. (Başbakan İnönü yurt dışındayken bütçe oylaması ile düşürüldü.) Bir yabancı şirket komisyoncusu önce parti başkanı, sonra Adalet Partisinin, bürokrasinin dışındaki güçlerle kurduğu koalisyonda Başbakan yardımcısı oldu. Daha sonra 1965 seçimleri ile A.P. tek başına iktidara gelince de Başbakan oldu. V- Böylece: a - Yabancı sermaye ile işbirliği yapan sanayi sermayesi, Adalet Partisi eliyle iktidar oldu...

---