Şehzadebaşı'ndaki Belediye Sarayına girerken, ruhum bin küsur yaşında... Bin küsur yaşında ruhum... Aynı anda Atina'da büyük bir taş binadan içeri giriyor... İçerde Sokrates: Düşünceleri, inkâr ile ölüm arasında tüketilen adam... Karşısında hâkimler... Hâkimler Soknites'i düşüncelerinden, inançlarından yahut inançsızlıklarından dolayı yargılıyor. Sokrates, site devletinin tutucu yargıçları karşısında yalnız, fakat onurlu... Onurlu, ama çaresiz... Soruyorlar: "Niçin konuşuyorsun?" Cevap veriyor: "Konuşuyorum, çünkü insan konuşan varlıktır." "Ama yanlış şeyler söylüyorsun." "Söylediklerim kime göre yanlış?" "Gerçeğe göre." "Gerçek nerede?" "Burada: Gerçek biziz!" Bin küsur yaşında ruhum anlıyor ki, kavga, "gerçek biziz" diyenlerle "gerçeği arayan adam"ların kavgası... Sokrates'i acımasızca ve mantıksızca suçluyorlar: "İnsanları yoldan çıkardığını iddia ediyorlar." "İnsanları yoldan çıkarmak o kadar kolaysa, siz neden yolda tutmuyorsunuz?" "İnsan ölçüdür diyorsun, ölçü sitenin tanrılarıdır, demek ki sen tanrılarımızı tanımıyorsun?" 'Ben basmakalıp görüşlerin sorgulanmasını istiyorum. Farklı fikirler olabileceğini düşünüyorum." "Bunlar tehlikeli düşünceler." "Tehlikeye atılmaktan korkmuyorum."

---