Bir ressam ölmüş diyeler / On üç gün sonra duyalar Soğuk su ile yuyalar / Şöyle garip bencileyin 1950 Samsun Terme nüfusuna kayıtlı, kalıpçı ustası Raif'ten olma, Tekel işçisi Esma'dan doğma ressam Rafet Ekiz, Yunus Emre'nin dizelerindeki gibi öldü. Yunus'un yoksul Anadolu köylüsü için söylediği dizeler böylesine bozulsa da, Rafet Ekiz'i son dizedeki gibi önemsiz kılmak mümkün değil. Soğuk suyla yıkanmadı ama o, kendine ceza vermek için atölyelerinin soğuk taş döşemelerine kıvrılarak yatmayı severdi. On üç gün bir morgun soğukluğunda kimsesiz yatmak sonu olmamalıydı. Kimliği tespit edilmesine karşın, cenazesi morgda kalıp kimsesizler mezarlığına gömülmek üzereyken kardeşleri ve arkadaşlarının çabasıyla bulunan ressam Rafet Ekiz, yirmi iki kişisel, iki yüzün üzerinde karma sergisi ve birçok ödülü olan, dünyanın bütün müzelerinde kendine yer bulabilecek bir sanatçıydı. Samsun 19 Mayıs Lisesi'nde farkedilen bir öğrencidir. Sporun her dalında, tiyatro çalışmalarında, bando takımında hep en öndedir. El attığı her etkinlikte çok başarılıdır. Öyle ki küçük yaşta oynadığı futbolla özel seyircisi oluşur. Lise yıllarında yazdığı öykülerle, şiirlerle ve özellikle yaptığı resimlerle öğretmelerinin dikkatini çeker. Yoğun olarak kendini resme verir. Çünkü resme olan yeteneği daha ilkokuldan fark edilmiştir. Ağabeyi Metin Ekiz'in yolundan gider. Metin Ekiz, 1969'da İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi, Heykel Bölümü'nü kazanmıştır. Aklında resim eğitimi vardır. Bu konuda ağabeyinden fikir alır. 1971 yılında liseyi bitirir. Gönlünde yatan, İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'dir. Ağabeyi'nin de o yıllarda aynı okulda öğrenci olması nedeniyle, ailesinin ekonomik olarak zorlanacağını düşünerek, yatılı okulu tercih eder. İstanbul Atatürk Eğitim Enstitüsü, Resim Bölümü'ne 1971-72 öğrenim yılında başlar...

---