Otuz beş yıl gibi uzun bir aradan sonra "Pupa Yelken"nin ikinci baskısını hazırlarken, o günü yaşamamış okurlarımız için seyahatimizin basında ve toplumumuzdaki yankısından, amatör denizciliğimize etkisinden biraz bahsetmek istedim. Ayrıca kitabın arkasındaki "Geçen Yıllar" bölümünde ise o günlerden bu yana hem bizim hayat hikâyemizden, hem de sür'atle gelişen teknolojinin ve değişen yaşam koşullarının uzun deniz yolculuklarını nasıl etkilediğini ve bu gelişmenin neler getirip neler götürdüğünü bulabilirsiniz. Kitabın birinci baskısı o zamanın en modern Vebofset baskı tekniği ile Günaydın gazetesinin matbaasında gazete kâğıdına basılmıştı. Yeni baskısı günümüz dijital ortamında gelişmiş teknikle yapıldı. İçeriğinde hiçbir değişiklik olmadı. Arka sayfalarındaki ilanların yerine yolculukla ilgili gazetelerde çıkan haber ve röportajları koyduk. Bazı önemli gazete kupürlerini o günleri yaşamayan gençlere göstermek istedik. Seyahat ettiğimiz altmışlı yıllarda Türkiye'de hayat şartları bugünkünden çok daha farklı ve sakindi. Her ne kadar ithalat kısıtlı, vitrinlerde yabancı mal fazla yoktuysa da, enflasyon da yok gibi bir şeydi. İşsizlik, pahalılık, geçim sıkıntısı bugünkü boyutlara hiç ulaşmamıştı. Gerek içerde, gerek dışarda siyasi çalkantılar yaşanmıyor, komşularımızla bir gerginlik yok, terör bilinmiyordu. Televizyon henüz Türkiye'ye gelmemiş, yegâne iletişim aracı TRT'nin orta ve uzun dalgadan yaptığı iki yayını ve üç beş ciddi gazeteden ibaretti. Onlardan biri de Haldun Simavi'nin sahibi ve başında olduğu Hürriyet Gazetesi idi. Haldun Bey hem meraklı bir denizci, hem bizi yakinen tanıdığı için seyahat planımızla ilgilenmiş, kısıtlıda olsa yazı mukabili madden desteklemeyi kabul etmişti. Bununla ilgili yayının tüm sorumluluğunu bizzat gazetenin genel yayın yönetmeni ve aynı zamanda çok iyi ve bilgili bir denizci olan Necati Zincirkıran dostumuza bıraktı. O zaman dünya seyahati yapmış tekne pek azdı. Hatta Akdeniz ve çoğu Avrupa ülkelerinden hiç yoktu. İlk Alman yatı bile daha yoldaydı...

---