Her şey o kadar hızlı değişir ki Washington’da, ne olduğunu bile anlamadan bütün hikâyeyi baştan yazmak zorunda kalırsınız.
Ama bir yandan değişim öyle bir sistem içindedir ki, müthiş de bir tekdüzelik yaşarsınız.
Bu kentle ilgili çok sık yapılan bir benzetmedir.
“Lunapark treni gibidir” derler.
İnersin, çıkarsın, dümdüz gidiyorken birden dönersin.
Fakat sonuçta hep o rayların üzerinde aynı parkurdasındır.
Hemen herkes bordroludur burada.
Hemen herkes paradan çok gücü tercih eder.
Ve hemen herkes kendini tarihi yönlendirenlerden biri olarak görür.
Prensiplerin değil çıkarların konuştuğu...
Zevklerin değil fonksiyonların hükmettiği...
Dostların ertesi gün düşmana dönüştüğü...
Gerçekten bir dost isteyenlerin de köpek beslediği kocaman bir pragmatizm şehridir Washington.
Tek tek baktığınızda Amerika’nın geri kalanından ayrılır.
Ama toplamda, bana kalırsa, ülkenin genelini temsil eder.
Bir iş gibidir.
Siyasi bir başkentten çok bir şirkete benzer.
Ve rayları döşenmiş, riskleri azaltılmış, heyecan dozu ayarlı kocaman bir gösteri sahnesi, bütün dünya da onun biletli izleyicisidir.
İşte ben bu kitapta sizi bu sahnenin kulisine sokmaya çalışacağım.
Önde izlettirdiklerinin ötesinde arkadaki hazırlığa eğileceğim...

---