Hiç! Durup dururken şu kızın yanaklarına bir fiske vurasım geldi. Kızar, kızmaya kızar ama vurasım geldi, ne yapayım? İstiyorum ki kaldırımdan geçen mektepli yaramazın kulağını çekeyim; kendisini salıvermiş şu adamcağızın ıstırabını öğreneyim, derdine ortak olayım. Çile çekmiş, dert görmüş, belki oğlunun, kızının arkasından ağlamış şu ihtiyar ninenin kolunda yürüyeyim; sevabını, duasını alayım. Belli şu delikanlı aşk adamı, âşık olmuş. Ne olur bana da söylese de bir çaresine baksam? Dünyada devasız dert mi var? Gider söylerim, Ali'yi yahut Mehmed'i sen çok üzüyorsun Ayşe derim, Perihan derim... Gel etme, benim hatırım için olsun biraz gül, biraz yumuşak davran. Bak ne hale geldi çocukcağız... Son pişmanlık ele geçmez, kızım. Bir gün onun da gözlerinin açılası tutar. Dinlemeyiverir kalbinin vuruşlarını... Hatta yaşamanın da yalan olduğuna inanası gelir. Ne yaparsın o zaman? Uzatma Ayşe, uzatma Perihan... Aşk bir defa gelir ve insan ömrü boyunca bir defa sever. Ötekilerine kulak verme... Daha ileri gidersen sana seven, sevişen insanların cümle hikâyelerinin uydurma olduğunu söylerim. Sevmeyiz yavrum, bizler birbirimizi sevmeyiz. Ancak karşılıklı kuyularımızı kazarız. Elimizden bu gelir. Bizlerde kalp diye, aşk diye bir şey yok. Varsa da sözlükte kaldı artık. İnceleme, seviyor iste delikanlı seni... Fatma; böyle için için, gün gün solmanda bir sebep var. Saklama, söyle bakalım... Bir yol ona da deva bulunur belki: Anacığın merakta, kızımın benden bir gizlisi var diye. İncelmiş, rengi kaçmış yüzünü gördükçe, kötü kötü düşünüyor. Bırak, bu cömertliği, bırak canım... Bu toprağın gözünü sen doyuracak değilsin. Sevecek misin, okuyacak mısın, artist mi olacaksın, doktor mu olacaksın? Ne olacaksan ol ama şimdiden ölme. O sonraki iş... Bir gün gelecek ölmek istemediğin halde öleceksin. Hayata bağlanmanın lüzumunu hissettiğin an, kaç para, iş işten geçecek...

---