Güzellik dostlarının uğrağı olan Malta Köşkünün yanındaki ağaçlığın içinde, pembe ve saydam bir mantar gibi, yeni bir varlık bitiverdi, çimenlerin içinden, bu yaz: Zemini mermer, üstü camdan, bir limonluk bu. Ama içi stil masalar ve koltukları ile bir çay salonu aynı zamanda. Burada her şey pembe ve kırmızı tonlarında. Demir koltukların tozpembe minderleri, yerin ayna gibi ve pespembe mermeri, cam vitrine dizili, gül rengi, eski lokum ve şeker tabakları ve tavandan inen tarihi cam fanuslar, fenerler. Hepsi-hepsi erguvan ve gurup renklerinde. Karlar küçümencik kuşlar gibi, tüyler gibi durmaksızın inerken, pırlanta damlalar cam kubbeyi döverken, bir çay ve halis mi halis bir salep içmeye değer, bu kış bahçesinde. Dünyanın ne kadar güzel olduğunu, yaşamın ne tadına doyum olmaz bir nimet olabileceğini anlamak için, beyaz karlar sadece nefti ağaçlara yağmakla kalsa idi, insanların kalpleri buz tutmasa, ya da taş kesmese idi, Tanrı'nın dünyasının nasıl bir mucize olduğunu, cam bir kürenin içinden, yeşil ve gümrah dış dünyaya bakarak, yudum-yudum yaşamak ve anlamak için. Kış geçip te bahar gelince, çevredeki erguvanlar bu pavyonun üstüne (renk uyumu sağlansın diye), pembe taneciklerini serpip duruyorlar. Pavyonu sarıp sarmalayan kayısı, pembe ve kırmızı güllerin, mücevher gibi çiçekleri, camlardan içeri bakıp, sizlere gülümseyecek, sevgi ve barış mesajları halinde. Her şey bir masal gibi, bu cam salonda. Yeşil ağaçlar altına düşmüş, pembe bir yüzük taşı, bu seramız. Tüm çizgileri ve bütün seçimleri ile bu da, benim, gündüz ve gece çalışmalarımın bir ürünüdür. Ve günden güne bozulan İstanbul Güzeli'ne, gelinlik çağlarının çeyiz sandığından çıkarılarak sunulan, ona belki eski zamanlarını hatırlatabilecek, bir küçük armağandır.

---