Fikret Muallâ Saygı’yı 1952 sonunda tanıdım. Akşam’da çalışıyordum. Kendisiyle Paris’te röportajlar yaptım. Dost olduk. 1953-63 yılları arasında sık sık görüştük, yemek yedik, içki içtik, uzaklarda olduğum zamanlarda sürekli mektuplaştık.
1966 Kasımı’nda onu son kez sevgili dostlarım Dr. Safder Tarim ve Üstün Üstündağ’la birlikte Fransa’nın güneyinde, Alpler’in üzerinde Reillanne Köyü’nde ziyarete gittik. Tatlı saatler geçirdik. Bu son görüşmemiz oldu. Onu 19 Temmuz 1967 gecesi Reillanne yakınlarında Manosque Hastanesi’nde yitirdik. Demek ki dostluğumuz 15 yıl sürdü.
Fikret Muallâ hakkında 1952’den bu yana pek çok yazı yazdım. Onunla ilgili anılarım 2005’te lüks bir baskıyla yayınlandı ve kısa sürede tükendi.
Sonraki yıllarda Fikret Muallâ’nın sergileri açıldıkça başka albümler basıldı ama bunlar satışa çıkarılmadı. Okuyucular da bunlara ulaşamadılar.
Abidin Dino’nun, Taha Toros’un, Orhan Koloğlu’nun daha sonraki yıllarda kitapları yayınlandı, ama onlar genelde sanatçının tüm yaşamını kapsamıyordu. Son yıllarda dostlarım benden Fikret Muallâ hakkında geniş kapsamlı bir biyografik roman istediler, ben de belgelerimi yeniden gözden geçirerek bu kitabımı hazırladım. Fikret Muallâ’yı okuyucularıma tanıtmaktan mutluluk duyuyorum.
Fikret Muallâ’nın yaşamı Türkiye’de 1930’lu ve 1940’lı yıllarda aydınların, yazarların ve sanatçıların karşılaştıkları felaketlerin kara bir örneği olarak ayrı bir önem taşıyor.
Bakıyorsunuz, olağanüstü nitelikleri olan çılgın bir sanatçı. Akli dengesi her zaman pek yerinde değil, doğuştan bir bozukluğu var, ama asıl toplumda karşılaştığı olaylar onu çileden çıkarıyor...

---