Oriana Cirioella, gözleri bağlı olduğu halde, dizlerinin üzerine çökmüş, kendisine yapılması gereken işlemlerin bir an önce başlamasını bekliyordu. Oriana'nın tam karşısında, koltuklarına oturmuş on yedi kişi vardı. Bu on yedi kişinin tam ortasında, daha büyük bir koltuğa oturan Büyük Üstat'ın diğerlerinden farklı yanı, yüzünde maske olmayışıydı. Hiç kimse birbirilerinin yüzlerini göremiyor ama sadece, Büyük Üstat'ın kim olduğu görülüyordu. Ku Klux Klan üyeleri tarafından giyilenleri andıran, kukuletalar giymiş Üstat, elindeki asayı üç kez mermer zemine vurarak seremoniyi başlattı. "Söylenmesi gerekenleri söyle" dedi. Koltuklarında oturan önemli üyelerin arkasında, ellerinde asalarıyla ayakta duran yirmi dört üye ve onlarla beraber üst kattaki oval mabedin balkonunda yan yana dizilmiş, bir yirmi dört üye daha vardı. Onlar da Büyük Üstat'ın sözlerini koro halinde tekrar ettiler. "Söylenmesi gerekenleri söyle." Oriana Cirioello, birkaç saat öncesinde yan odada, ayin sırasında nasıl davranacağı konusunda kendisini bilgilendiren üyenin sözlerini hatırladı. "Seremoni başladığında Büyük Üstat sana söylenmesi gerekenleri söyle diyecektir. İşte o zaman sen şöyle diyeceksin; 'Baruh Ata Ad... EL. Meleh Haolan Şeehiyanu ve Vekiyemanu ve İgiyanu Lazeman Haze. ' "Ama bu İbranice bir dua. Ben Musevi değilim ki. Ve sizin de Yahudi olmadığınızı düşünüyordum." "Soru sormak yok; 'Söylenmesi gerekenleri söyle' hazır mısın?" Oriana için ilk şaşkınlık o zaman başlamıştı. "Hazırım." dedi. Mabede giriş kapısı düzensiz olarak dört beş kez arka arkaya vuruldu. Bir süre sonra kapının kanatları iki yana açılarak iç duvarlara vurdu...

---