Batı üstünlüğünün ortaya çıkması ve kapitalizmin yerleşmesiyle insanlık tarihinde yeni bir dönem başladı. Batı Avrupalılar 'tarihin öznesi' durumuna geldiler. Şeylerin, olguların, toplumsal süreçlerin 'ne olduğu', ' nasıl olduğu, olması gerektiğine' karar verir duruma geldiler. Yerlerin adını onlar koydular, olayların ve süreçlerin 'içeriğini onlar saptadılar... Kavramlara anlamı onlar yüklediler... Velhasıl kendilerini 'yeryüzünün efendisi' saydılar. Aradan onca zaman geçtikten sonra bu durumda köklü bir değişiklik olmadı. Kendilerini 'İleri, uygarlık timsali' olarak görüyorlardı. Dünyanın geri kalanını 'kendilerine benzetmek için' önce Tanrı tanımazları Tanrıyla tanıştırmakla işe başladılar. Daha sonra "uygarlaştırma misyonu" devreye girecekti. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra uygarlaştırma misyonu kılık değiştirdi. Artık 'yoksulların kalkındırılması' zamanı gelip çatmıştı... Yaklaşık son yarım yüzyıllık dönemde de 'kalkındırdılar'... Şimdilerde 'kalkınma'a küçük bir değişiklik yapıldı. Artık 'kalkınma' kavramı bir başına pek kullanılmıyor, kavramın önüne 'sürdürülebilir' eklenerek kullanılıyor ve sürdürülebilir kalkınmadan söz ediliyor. Esasen kalkınma diye birşey yok ama bu dünyada insanlar gerçek dünyada bir karşılığı olmayan bir sürü şeye 'iman etmiyorlar mı'? Eğer kalkınma diye birşey yoksa "sürdürülebilir kalkınma" demek neye? Bu, aslında tam bir oksimor'dur (bilindiği gibi oxymore bir kelimenin veya kavramın karşıt anlamlısıyla birlikte kullanılmasına deniyor: Çirkin güzel, vb. gibi.). Öyleyse böylesi bir ideolojik manipülasyona neden gerek duyuluyor? Sormaya ne hacet, seyirciyi oyalamak için...

---