"Özel Öğretmen Bayan" Gayet maarifperver ve İngilizce ile Fransızcaya ve piyano ve notaya mükemmelen aşina Avrupalı bir muallime, İslam ailelerine ders vermek arzusunda olduğundan, istek edenlerin Beyoğlu'nda Doğruyol'da Büyük Metropolid Hoteli'nde "Avrupalı Muallime" diye müracaat eylemeleri ihtar olunur. (İkdam gazetesi, 18 Ağustos 1894). Geleneksel tek sesli müzik anlayışını yüzyıllar boyu sürdürmüş olan Türk toplumu, ilk adımları III. Selim devrinde atılmış olan ve 1826 yılında Padişah II. Mahmud'un (1808-1839) reformlarıyla fiilen başlayan batılılaşma sürecinde müzik anlayışında da bir yenileşmeye gitmiştir. Tarihte; Vaka-yı Hayriye (Hayırlı Olay) olarak bilinen Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılmasıyla başlayan bu yenilik hareketi, sadece müzikte değil, tüm askeri ve sosyal toplum hayatında uygulanacak reformları öngörmüştü. Askeri müzik, icra ve üretimde baskın olarak rol aldığından, bugün ülkemizde halen eğitimi, üretimi ve icrası sürdürülen çok sesli müziğe, önce bu alanda geçilmiş; zamanla diğer eğitim kurumları da bu tarza yönelmiştir. Müzikte bu şekilde başlayan Batılılaşma hareketi II. Mahmud'un vefatı sonrası başa geçen oğlu Sultan Abdülmecid'in (139-1861) hükümdarlığı devrinde de sürmüş, yeni müzik eğitim kurumları, orkestralar, bandalar kurulmuş, konser salonları açılmış, Liszt gibi meşhur besteciler Osmanlı Sarayı'nda konserler vermişlerdir. 1861'de genel olarak doğuya ve eski geleneklere bağlı olan Sultan Abdülaziz'in tahta çıkışıyla, Batı müziğinin Osmanlı'daki gelişimi duraklama hatta biraz gerileme yaşamış olsa da, 1876'da Batı müziği formlarında en çok eser veren padişah olan V. Murad'ın ve onun hemen ardından yine 1876'da II. Abdülhamid'in tahta çıkışıyla, ilgi tekrar canlanmış ve bu alandaki ilerleme hız kazanmıştır. Atatürk'ün desteğiyle Türkiye'de çok sesli müzik icra ve üretimi bir devlet politikası oluncaya kadar geçen sürecin başlangıcı olan XIX. yüzyılda, Batı müziğinin bugünkü durumunun temelleri atılmıştır.

---