İlk basısı 1924’de çıkan bû kitabın yazarı Ahmet Rasim (1864-1932) son Osmanlı döneminin tanınmış yazar ve düşünürlerindendir; hâlâ yorumlanan, çok güzel besteleri de vardır. Ben kendisini ilk kez 1915/1916 yıllannda kitaplarından tanıdım: Ortaokulda Osmanlı Tarihi derslerinde bu kitaptan okurduk. Yıllar sonra onu kişisel olarak tanıma fırsatı da doğdu: 1927’de Türkiye Büyük Millet Meclisi Muhasebe Mümeyyizi (Saymanlık Bürosu Şefi) bulunduğum sırada Ahmet Rasim bu Meclis’in 3. dönemine İstanbul milleltvekili olarak seçilmişti. Kendisini yakından gördüğümde çok sevinmiştim.
Ortaokul ve lisede tarih öğretmenimizin bizlere Ahmet Rasim’in kitaplannı salık vermesinin nedenini, sonraki yıllarda çok daha iyi anlıyordum. Çünkü bu yazar, ülke tarihini eski *vakanüvis» (saray tarihçileri) gibi yalnız padişahların tahta çıkışı, savaş ve barışlar, yeniçeri veya şehzade ayaklanmaları, sadrazam atama veya idamları gibi birbirini izleyen olaylar dizisinin anlatım sınırı çerçevesinde bırakmamış, tarihsel nitelikli her olay ve olgunun toplumsal nedenlerini araştırarak okuyucuyu o döneme götürüp bir süre orada yaşatan değerli bir tarih bilimcisi niteliğiyle kalem kullanmıştır. Ahmet Rasim’in tarih yazma yöntemindeki düşündiirücülük ve başarısı işte buradan gelmektedir...

---