Tarihi 7000 yıla dayanan mühür kimi zaman otoritenin kimi zaman resmiyetin sembolü olmuş. Kimi zamansa sadece sahibini tanımlamaya yaramıştır. Bazen tılsımlarla karıştırılarak koruma amaçlı kullanılan mühürler bazen de bir düsturun, dünya görüşünün ifadesini taşımış. Kimileri ise mühürlerinde Tanrı'nın yardımını dilemiştir. Eski Ahid'in Tekvin kısmında (XLI/42) Firavun Yusuf'a otoritesini verdiğini göstermek için mührünü verir. Osmanlı padişahlarının sadrazamlarına verdikleri gibi. Hz. Muhammed, civar ülkelerin hükümdarlarına mektup göndermek istediğinde kendisine "Fars ve Rumun mühürlü olmayan mektupları kabul etmeyecekleri" bildirilince bir mühür kazınmasını emreder. Mühre "Muhammeden resulullah" (Muhammed Allah'ın elçisidir) yazılır. Bu mühür Hz. Osman tarafından bir kuyuya düşürülerek kaybedilinceye kadar hilafet mührü olarak kullanılmıştır. Avusturyalı büyük oryantolog Joseph von Hammer-Purgstall'ın "Arap, Fars ve Türk Mühürleri" adlı bu küçük kitabını çevirip basma karan alınca benim üzerime düşecek olan yükün kitabın genel redaksiyonuyla Arapça, Farsça ve Osmanlıca metinlerde olabilecek bir iki yazım hatasının düzeltilmesi olacağını düşünmüştüm. Fakat düzeltmeye başlayınca yanılmış olduğumu fark ettim. Büyük ihtimalle müellifin metni düzeltildikten sonra tekrar kontrol etmemesinden, bazı bilgileri de akıldan vermesinden kaynaklanan pek çok hataya ek olarak Hammer'in on sekizinci yüzyıl Almancasında kullandığı bazı terimlerin (Ku. Ma. vs) anlaşılamaması ve bazı dizgi hatalarının (Masal manasına gelen "Marchen" kelimesinin, kısrak vs manalarına gelen "Mahrchen" olarak yazılması gibi) çevirmeni yanıltmasından dolayı hatırı sayılır miktarda düzeltme yapmak gerekti. Bu düzeltmeleri yaparken yararlanılan kaynaklar önsözün sonunda verilmiştir. Düzeltmeleri genel olarak köşeli parantez içinde [ ] vermeyi tercih ettik. Dipnotlarda verilen Arapça, Farsça ve Osmanlıca metinlerde, evvelki kelimenin yerine geçecek kelimeleri [ ], araya girecek kelimeleri < > ve atılacak kelimeleri > < arasında verdik...

---