İster bir beylik, ister bir kent devleti, veya devletler ya da imparatorluklar söz konusu olsun; her türden siyasi örgütün en birincil kaygısı olan “asayiş” sorunu, günümüzde tarihçilerin her zamankinden daha da fazla gündeminde olan bir konudur. Antik Roma’da iç barışı sağlamanın yollarından tutun da, sanayi devriminin yaşandığı kentlerdeki emekçi sınıfları ve tehlikeli kesimleri kontrol altında tutma çabalarına veya günümüz Fransa’sındaki semt polisinin rolüne kadar birçok alanda, kamu düzenine dair tarihyazımı aralıksız olarak zenginleşmiş ve kendini yenilemiştir. Böylesi bir eğilim elbette çağdaş devletlerin giderek daha da karmaşıklaşan ve çeşitlilik arz eden toplumlarda iç barışı koruma konusunda karşılaştıkları zorlukla da alâkalıdır.
Noemi Levy-Aksu’nun bu takdire şayan kitabı, bu yeni tarih-yazımmdaki yerini alıyor. Osmanlı İstanbul’unda düzenin tasarlanma, anlaşılma, inşa edilme ve korunma şeklini, “asayişe” ve “asayişsizliklere” dair tarihsel deneyimleri temel alarak inceleyen bu çalışma, düzen, özellikle de şehirde düzen kavramı üzerinde çok daha evrensel bir biçimde düşünmeyi olanaklı hale getirecek. Zira Levy-Aksu’nun kitabı Osmanlı çerçevesinin dışına da çıkıyor ve bu konularla uğraşan tüm tarihçi, sosyolog ve siyaset bilimciler için bir ilham kaynağı olacağı muhakkak....

---