BİRİNCİ BÖLÜM MEDRESE TEŞKİLATI İslam âlemindeki cami, medrese, imaret, hastahane, köprü, çeşme ve saire gibi dini, ilmi ve içtimai (sosyal) müesseselerin kaide, kanun ve vakıf şartları hemen birbirinin aynıdır. Bu tesislerin devamı, bunları yaptıranlar tarafından tertip ettirilen vakıflarla tespit olunmuştur. Şayet vakıf yapılan memleketler herhangi bir İslam devleti tarafından işgal edilse bile yapılan vakıflar ve bunların hükümleri orayı elde etmiş olan hükümdarın tasdikiyle muteber olurdu. Bunun gibi Osmanlı beyliği Anadolu'da yayılarak oradaki beylikleri elde ettikten sonra eskiden beri devam edip gelen bu tesisleri, gayrı müslimlerinkiler de dahil olmak üzere vakıf şartları mucibince tamamen tanımış ve Osmanlı istilası Avrupa kıtasında da ilerlediği zaman Osmanlı hükümdarları hu kıtadaki gayrı müslim vakıflarını da eski halleri üzere kabul ve tasdik etmişlerdir. İLK OSMANLI MEDRESELETİ Osmanlılarda ilk medrese, 731 H. (1330 M.)'de Gazi Orhan Bey tarafından o tarihte küçük beyliğin merkezi olan İznik'te yapılmış ve burada ilk müderris olarak da Türk âlim ve mütefekkirlerinden Şerefüddin Davud-i Kayseri tayin edilmiştir. Bu, Kayserili Davud, büyük mutasavvıf Şeyh Muhiddin-i Arabi'nin üvey oğlu Şeyh Sadrüddin-i Konevi'nin halifelerinden tefsir sahibi ve Muhyiddin-i Arabi'nin Fusus-ul hikem'ini şerh eden Kemalüddin Abdürrezzak-i Kaşi'nin (vefatı 730 H= 1330 M.) halifesi olup yüksek tahsilini Mısır'da yapmıştır...

---