Türk Dünyası için bir dönüm noktası olacağı şimdiden belli olan XXI. yüzyıla girerken, mensubu olmakla her zaman gurur duyduğumuz Türkiye Cumhuriyeti'ııin önüne tarihi fırsatlar çıkmıştır. Tarihteki yanılgılar ve hatalar tekrarlanmaz ise, sağlıklı ve yerinde tercihler yapılırsa, şüphesiz gelecek bu günden daha iyi olacaktır. XXI. yüzyılın eşiğinde bağımsızlığına kavuşan Turk topluluklarına model olmaktan daha çok, bu yeni devletlerden oluşan katara lokomotif olmak Türkiye'ye daha çok yakışacaktır. Zaten tarihi misyonu da bu olmalıdır. Ancak, görünen odur ki: tercih ve temenniler, Türk katarına lokomotif olmak değil, batı dünyasının çektiği katarda arka vagon olmaktır. Bunun sebebi nedir? işte, bu sebebi arama tecessüsü ve batı emperyalizminin arka vagonu olmayı kabullenememe bu çalışmanın seteblerinden biridir.
Mustafa Kemâl Paşa. 1918 yılının uğursuz Kasım'ında Müttefik donanması için "Geldikleri gibi giderler" demişti. Hakikaten geldikleri gibi gittiler. Sadece onlar değil, onlardan çok daha önce gelen "öncü birlikleri"de gittiler. Ancak, "öncüler". ısrarla, zorla, inatla gelmek istediler. Gidişleri de o nispetle istemeyerek ve de çok geç oldu. Zaman ve mekâna göre; “imtiyazat, muahedenâme, ahidnâme, Duyun-u Umumiye, Bank-ı Osman!..." adlarım alan bu "zorba misafirler", belli ki bu topraklan çok sevmişlerdi. Sahiplerini ise asla! İşte bu çalışma: gelenlerin ve sonra da gidenlerin, "zorba misafirlerin' ev sahibinin mülkünü nasıl talan ettiklerinin anlatıldığı çok uzun hikâyenin, küçük bir paragrafıdır...

---