NOTLAR'ı gören uzman bir gazeteci arkadaşımız, -Harika bir iş yapılmış... Sabırlı, titiz çalışmaya bir kez daha hayran kaldım. İnşallah, bir kitap olarak yayımlanır. Çünkü. Babıali'nin bu yapıttan yararlanacağı o kadar çok şey var ki... " diye bir not da gönderiyordu. "İltifat", tatlı davranış bunlar. Elbet teşekkür edilir. Doğrusu, "ÖRNEKLERLE GAZETECİLİK Üzerine Notlar"ın kitaplaşmasında, Gazeteciler Cemiyeti kadar, bu "iltifat"ın da payı büyük oldu. Gazete ve gazeteci adları, geçmiyor kitapta. Amaç, şimdiki genç gazetecilerle daha sonra geleceklere bir şeyler verebilmek... Bu bakımdan adlara gerek görülmedi. Özellikle son 2 yılın üzerinde duruldu. Birkaç örnek de, bundan önceki bir-iki yıldan alındı. Kitapta değinilen kimi konular, gazeteciliğin hızlı çalışma koşullarının kaçınılmaz hataları" olabilir. Ancak, "Gazeteciliğin hızlı çalışma koşullarından kaynaklanan kaçınılmaz hatalar" özrünün arkasına sık sık sığınmamalı. Çünkü hiçbir yararı olmuyor... Hıncal Uluç'un dediği gibi, "Önlerine gelen herkesi ve her kurumu eleştirme durumundaki gazeteciler de, önce kendilerini eleştirmeyi ve bu eleştirileri dikkate almayı öğrenmelidirler..." "ÖRNEKLERLE GAZETECİLİK Üzerine Notlar"ın; bir "not" tanımı ve esprisi içinde okunması, özellikle rica edilir. Kuşkusuz; hataları, eksiklikleri, kusurları vardır. Ama basın da -bir bakıma- tuluat sahnesi sayılamaz mı?. Öyleyse, kusurlarımız affola... Sınıflama, bir hayli güç oldu. Yine de tam anlamıyla bir sıralama yapıldığı kanısına varmak, zor. Mesleğin özelliğinden, konular hep iç içe: "A" bölümündeki bir maddeyi "B"ye almak mümkün... Maddelerin önemli bir bölüğü, bu işe kendini vermiş arkadaşların süzgecinden geçirildi. Doğrusunu söylemek gerekirse, kimi maddelerin yazımı zor oldu. "Bilgiç" durumuna bile düşüldü! Bu da, mesleğin bir özelliği mi, acaba?..

---