1801 - Kendisiyle meşgul olmağa mecbur olduğum yegâne komşum, ev sahibimi ziyaretten dönüyorum. Doğrusu şahane bir memleket! Bütün İngiltere'de, cemiyet gürültülerinden bu kadar uzak bir yer bulunabileceğini zannetmiyordum. Benim gibi bir merdümgiriz için hakiki bir cennet! Üstelik mösyö Heathcliff ile ben bu sahrayı paylaşmak için yaratılmış gibiyiz. Ne şayanı hayret bir adam! Atımı durdurduğum zaman siyah gözlerini şüphe ile hadekalarına, ismini söylerken de ellerini vahşi bir azimle yeleğinin ceplerine daha derin daldırdığı zaman ona karşı duymuş olduğum muhabbetin farkında değildi her halde. -- Mösyö Heathcliff, dedim. Sualime ancak bir baş işaretiyle cevap verdi. - Ben, mösyö Lockwood, yeni kiracınızım! dedim. Thrushcross Grange'ı kiralamak hususundaki ısrarımla sizi rahatsız edip etmediğimi öğrenmek için ilk fırsatta sizi ziyareti düşündüm. Dün işittiğime göre... Sözümü keserek: - Thrushcross Grange benimdir mösyö, dedi. Mani olmak elimde olduktan sonra beni kimse rahatsız edemez... buyurun! Bu "buyurun!" dişlerinin arasından "Cehenneme gidin!" edasıyla söylenmişti. Fakat tavır ve hareketi sözleriyle kabili telif değildi. Bana daveti kabul ettirenin bu olduğunu sanıyorum. Kaydı ihtiyatisi benden daha fazla olan bu adam beni alakadar etti. Atımın sükûnetle göğsünü parmaklığa dayayıp ittiğini görünce zinciri sökmek için elini cebinden çıkardı ve istemeye istemeye öne düştü. Avluya girerken: - Jozef! Mösyö Lockwaod'un atını alın. Sonra da şarap getirin! diye seslendi. Bu çifte emir bana, bütün hademelerin Jozef'den ibaret olduğu hissini verdi. "Taşların arasından ot bitmesi ve çitleri hayvanların çiğneyip düzeltmesi hiçte şaşılacak bir şey değil." diye düşündüm.

---