26 Temmuz 1972, mutlu bir yuvada tüm sıradanlığı ile başlayan bir İstanbul günü. Gece Okyay'ın Caddebostan Deniz Kulübü'nde müzik programı var. İş çıkışı bebeğini anneanneden alıp, eşinin işyerine uğradı, birlikte eve döndüler. Balkonda sofra kuruldu, gece görevi nedeniyle yemek yiyemedi.
..Ailesiyle vedalaşıp evden çıktı, Kadıköy vapuruna bindi, Kulübe gitti. İşi bittiğinde henüz gece yarısıydı. 00.30'da kalkan "Turan Emeksiz!' vapuruna koşar adımla atladı. Sesi kısılmasın diye vapurda her zaman içeri oturan Okyay, mehtaplı İstanbul manzarasına kapılıp vapurun alt kenarına oturdu. Yanındaki iki genç müzisyene Fransızca bir güftenin tercümesini yaptı. O esnada, hız kesmeyip "bana nasılsa yol verir" diyen iki gemi birbirlerine doğru yaklaşıyordu. Birkaç dakika içinde, tuz şilebiyle Okyay'ın içinde olduğu vapur büyük bir gürültüyle çarpıştı. Elim bir kazayla sona eren kısacık bir yaşam... O'nun sevgi, neşe ve ümit ışıklarıyla dolu olan gözleri oracıkta kapandı...
Okyay Öke 1 Ocak 1939 günü, öğretmen bir anne babanın ilk çocuğu olarak dünyaya geldi. Başarı ve çalışkanlık öyküleriyle dolu bir ömür...
Galatasaray'dan sonra Güzel Sanatlar Akademisi Mimarlık bölümünde okudu. Bir yandan da Konservatuvarda şan derslerine devam etti. Mimari
bilgisini Prof. Yılmaz Şanlı'nın yanında pekiştirdi. Geceleri ise dönüşümlü olarak Lozan Kulübü, Moda kulübü, Büyük Kulüp ve Balıkadamlar
Kulübü'nde özel programlarda gitar çalıp, şarkı söylüyordu. Askerliğini Gölcük'te, Deniz Kuvvetlerinde mimar olarak yaptı. Terhisinden sonra, 1965 yılında hukukçu kız arkadaşıyla evlendi. 1969 yılında bir kız çocuğu
oldu. İst. Belediyesi Nazım Plan Bürosunda, Tekel İnşaat Dairesinde çalışırken) müziğini de ihmal etmedi. Pek çok mimari proje yarışmasında
mansiyon ve ödüller kazandı. Karaköy'deki kapalı otoparkı da bu yıllarda projelendirdi. Kendisini sevgi) özlem ve rahmetle anıyoruz ...
 

Bibliyografya

Sıra Dışı Hayatlar Cilt 14 - Galatasaray Liseli Mühendisler - Mimarlar