Vaktiyle Asya bozkırlarında Bir yiğit yaşarmış Oğuz adında, Bu Oğuz, eşi yok bir kahramanmış, Eğilmez, yenilmez öyle yamanmış. Doğunca ağzına meme almamış, Anası koynunda bir an kalmamış... Kırk günde, büyümüş, yürümüş, koşmuş. Dereler gibi hep kabarıp coşmuş... Oğuzun siyahmış saçı, gözleri, Bu dünya içinde yokmuş benzeri. Maviymiş gün yüzü, ağzı kırmızı…

---