Hak kentim çileli gözlerin cüzzamlı derin vakar ile devam eder adın. İrtifa binaltıyüz metre. Nüfus onbin yarısı asker. Ne yolun var, ne suyun. yarlar arasından akan ve yaza doğru dağlarda eriyen karlarla birlikte taşan Zap'ını saymazsak. Adın gibi garip bir kentsin Hak. Sende yaşayanlar ne tanrılar, ne insanlar hiç bir iz bırakmamışlar gibidir. Ola ki tanrılar hiç 'bir zaman uğramadılar semtine ama insanlar yüzyıllar boyu, gelip sende yerleşenler, kaçanlar, korkanlar, yalçın kayalarında bir korunak bulup, çoraklığına, dayanılmaz iklimine karşın sende karar kılanlar, seni barınak bilenler, sende yerleşenler niçin bir iz bırakmadılar arkalarında o kaçan, durmadan kaçan halklar kovalanan ve kovalayanlar? Kafka, karabasanlarında gördü belki seni, ama adlandırmadı. (Ya da hiç girmeden onun düşlerine.) Bilseydi, senin gibi bir yer var yeryüzünde en korkunç kitabının konusu sen olurdun.

---