Karanlıkta el yordamıyla anahtarı çevirip içeri girmemle acı bir çığlık karşıladı beni. Yatak odasından geliyordu. Nefise'min çığlığıydı bu. Gözlerim karardı. Rahmetli babamın kapının önünde süs diye duran bastonunu kaptığım gibi seğirttim ve karanlık odadan ürkek adımlarla dışarı süzülen gölgeye bütün ezikliğimle vurdum. Koşup ışığı yaktım. -Civicivem!... Nefise yerde yatıyordu…

---