iİçimdekiler
Denemek için yola çıktım... Adalet düşünün görüldüğü günlerde bir mektup yazdım, iki elimi açarak. Adresi olmayan bir zarfla göndermeyi denedim.
Karanlık salonlarda insanları büyüleyen birçok ayine katıldım. Hatırladığım güzel bir ayinin çağrışımlarını paylaşmayı denedim.
Kıyamet’ten söz edilince 80lere döndüm. Sarışın bir kadını hatırladım. O kadının bendeki hayatını kaleme almayı denedim.
İlk harflerimin 1974’de yazı rahmine düştüğünü gördüm. Kırk bir yıl sonra nereye vardığımızı merak ettim. Bir başa bir de sona bakmayı denedim.
Sokaklarda gezerken, denize bakan bir tepede hülyaya daldım. Siluetin silinmeye başladığını fark ettim. Cebimdeki dizeleri karşı tepelere atmayı denedim.
Eski bir serginin çağrıştırdığı kübik bir hikâye yeniden aklıma geldi. Gazeteciliğe heveslendim. Hikâyeyi kendi köşemden anlatmayı denedim.
Siyahın beyaz olduğu törenlerle açıklanıyor, verilen sözler faiziyle geri almıyor, her şey satılabiliyordu. Bazı satanlardan söz etmeyi denedim.
Henüz 11 Eylül yaşanmamıştı. Ama her şey sanallaşmaya başlamıştı. Bir konuşma yaptığımı hatırladım. O gün söylenenleri bugüne taşımayı denedim.
Bunaldığım bir gün sinemaya sığındım. Bu topraklarda yüz yaşma varan bir kadın olduğunu gördüm. O kadının öyküsünü yeniden yazmayı denedim...

---