Herkesin hayalindeki şehir; "Nasıl bir İstanbul?" sorusuna herkesin vereceği cevabın, "İçinde adam gibi yaşanabilecek bir İstanbul!" olacağını kestirmek, hiç güç değil. Ama bu adam gibi yaşanacak ortamın nasıl, hangi yollarla sağlanacağının cevabı, aynı kolaylıkla verilemiyor. Önce herkesin (herkesin değilse bile, epeyce kişinin) özlemini çektiği böyle bir düzgün şehir hayatının, nemenem bir şey olduğunun, kısaca bir hayalini kuralım: Biraz okumuş, aydınlanmış, ya gidip görerek, ya da filmlerden izleyerek, Batı'daki sayısız mutlu kentler hakkında fikir edinmiş, orta sınıftan bir adamın aradığı çevre, aslında fazla bir şey değil: çocuğun elinden tutarak sokağa çıktığında, lokanta, manav vitrinlerinin önünden geçerken, yavrusunun dikkatini başka bir şeye çevirmek zorunda kalmasın, yağışlı havalarda arabalar üstlerine zifos savurmasın, duraklarda taşıt beklerken kışın kardan adama dönmesin, ömrü trafik içinde tükenmesin, otobüslere binerken böğrüne dirsek yemesin, içerde sardalya istifine dönmesin, halkın kokusundan bizar kalmasın, her semtte yeşillikler içinde dinlenebileceği, soluk alabileceği bir park bulsun, rüzgâr esince toz bulutları içinde kaybolmasın, evine gelince bir duş alabilsin, TV'de kırk yılda bir, hoşuna giden bir film bulunca, hikâyenin ortalık yerinde zulmette kalıvermesin, yine filmlerde gördüğü, Avrupa'daki gibi güzel ve tarihi yerlere ara-sıra ailesiyle gidebilsin, biraz huzur, biraz sanat, hayatında ona da nasip olsun. İyi güzel de, sıradan bir Batı kenti için atla deve olmayan bu işlerin her birinin İstanbul'da bir türlü sağlanamayışının gerisinde, göze görünmeyen, bir dizi sebepler yatıyor ya. Bunların altından nasıl kalkılabilecek? O bir dizi sebepler, bir oranda öbür ülkelerin, özellikle de ekonomide egemen güçlerin tutumundan kaynaklanıyor, bir oranda da, kendi ülkemizin durumundan ve şartlarından...

---