Namık Kemal'in Mektupları’nın 1967’de basılmış bulunan birinci cildi, İstanbul’da iken yazdığı mektupları (1865 — Ocak, 1867) ile, Avrupa (16 Mayıs, 1867 — Kasım, 1870), Magosa (Nisan, 1873 — Mayıs, 1876) mektuplarını içine almakta idi; bunların tutarı 213’dür. 1969’da yayımlanan ikinci cildinde, İstanbul’da Habshâne-i Umûmî'de tutuklu iken yazdığı mektupları (Şubat — Mart, 1877) ile, “ikâmet’e me’mur” edildiği Midilli’den gönderdikleri (Temmuz, 1877 — 27 Aralık, 1879) bulunmaktadır; bu cilttekiler ile mektuplarının sayısı 426’ya yükselmiş oluyordu. Şimdi üzerinde duracağımız elimizdeki üçüncü cilt, Midilli Mektupları’nın ikinci kısmını, eserin bütününün altıncı bölümünü teşkil ediyor. Kemal’in Midilli Mutasarrıflığı’na getirilmesinden sonra, Rodos Mutasarrıflığı vazifesine başlayıncaya kadarki zamanda yazdıkları (7 Ocak, 1880— 19 Ekim, 1884) bu ciltte toplanmıştır; 287 mektubu içine almakta, böylece —birinci cilttenberi numaralarını yürüttüğümüz— mektupları, sayıca 714’ü bulmaktadır.
19 Temmuz, 1877’de, İstanbul’dan, “ikâmet’e me’mur” edildiği Midilli’ye hareket eden Kemal’in, bu sürgünlük hayatı iki yıl, beş aydır; 1879 Aralık’ının onsekizinde bura Mutasarrıflığına getirilmişti. Devlet idâresinde mühim yer tutan ve yakın arkadaşları aracılığıyle, bu vazifeye getirileceğini, kendisine resmen bildirilmeden önce haber almıştı; burada ikibuçuk yıla yakın sürgünlük devresinde fikir edindiği idâri işler yolunda neler yapılabileceğini tasarlamış bulunuyordu...

---