MUSİKİ TARİHİNDE ÇEŞİTLİ DEVİRLER VE OKULLAR Genel olarak musiki tarihi eski sanat ve yeni sanat adları altında iki büyük devreye ayrılır. Eski sanat, tarihin kaydedebildiği zamanlardan başlar ve ilk çağı, orta çağı ve biraz da Rönesans devrini içerisine alarak on altıncı yüzyılın sonunda nihayete erer. Yeni sanat on yedinci yüzyılla başlar ve Klasik, Romantik, v.s. gibi devrelere ayrılarak zamanımıza kadar gelir. BU DEVİRLERİN AYIRICI VASIFLARI A) ESKİ SANAT 1. İlk çağ - Bu devrede sadece melodi ile ritimden bileşik bulunan musiki, şiirle ve beden hareketleriyle karışıktır. 2. Orta çağ - İlk çağın devamı şeklinde olmakla beraber, beden hareketleri yoktur. 3. Rönesans devri - Kontrpuan kurallarına göre yapılan çok sesli – polifonik- musiki hâkimdir. B) YENİ SANAT 1. Klasik musiki devri. - Bu devirde musiki; şiir, hareket v. s. gibi yabancı unsurlardan kurtularak, armoni biliminin etkisi altında bütün genişliğiyle belirir ve gelişir. Klasik sanatta Plan'lar ölçülü ve belirlidir. Eski devrin tonaliteleri ortadan kalkmış, yeni majör ve minör tonlar kullanılmaya başlamıştır: Bu devir salt musiki devridir. 2. Romantik musiki devri. ~ Bu devirde klasik şekiller ve planlar öteki sanatların ve 'bilhassa şiirin etkisi altında parçalanır. Ve bunların yerini sanatkârın özel duyguları alır; tabiat sevgisi başlıca ilham kaynaklarından biri haline gelir. Duygularda taşkınlık, fanteziye düşkünlük, imkânsızlara meyil fazladır. Bu devir dram musikisi devridir. 3. Yeni devir musikisi. - Bu devirde musikinin bütün unsurları ilerleyip gelişerek, tam bir sanat eseri vücuda getirmek üzere kaynaşmışlardır. Bu devirde musiki en yüksek bir ifade kudretine erişmiştir. Musikinin geçirmiş olduğu çeşitli evrim devirleri, genel çizgileriyle, bunlardan ibarettir. Bu evrim esnasında vukua gelen çeşitli olaylar ve tepkiler, musiki tarihinin konusunu teşkil eder.

---