Ahmed Rasim (1865 - 1932), Tanzimat sonrası Türk edebiyatının en renkli simalarından biridir. Yaşadığı devir, büyük ve köklü bir devlet ve medeniyetin çözüldüğü, dağıldığı, çöktüğü zamana rastlamaktadır. 0, birkaç dünyanın adamıdır. Ömrü içerisinde sadece rejimler değişmekle kalmamış, görüş ve düşünceler, duyuş ve hissedişler, yaşayış ve inanışlar da değişmiştir. Ahmed Rasim'in nesli, bu değişikliklerin peşinde koşsalar yine yetişemezlerdi. O'nun şahsiyetini tetkik ederken değişen, dönen, süratle akıp giden zamanın kâh peşinde, kâh önünde, kâh anaforunda, kâh dışında bir Ahmed Rasim'i takip etmek gerekecektir. Abdülaziz, V. Murad, II. Abdülhamid, Meşrutiyet, ittihad ve Terakki, Mütareke, Milli Mücadele v .s. gibi isimler ve kavramlar o devrin çizgi ve akış istikametleridir. Ahmed Rasim'in özelliği, sadece bu devri yaşaması değil -eğer böyle olsaydı daha niceleri vardı- asıl önemli olan O'nun objektiflik vazifesi yapan birkaç kişiden biri olmasıdır. Hatta diyebiliriz ki apayrı bir yer işgal eder. Çocukluğundan itibaren kendisinin içinde bulunduğu âleme ışık tutan Rasim, irfan ve medeniyetimizin muhassalası olarak kabul edilen "İstanbul"un semtlerini, okullarını; evlerini, eğlence yerlerini, bilhassa çöküşün çatırtılarının canlı tablolarını verir. Fakat daha önemli olanı, o medeniyet krizinin içerisinde bocalayan insanımızın ruhunu ve bu krizin en çok hissedildiği edebiyat dünyasının, kendisinin "tuzu biberi" olduğu matbuat âleminin ve bütün burukluğu, kıvraklık ve kırıklığı, insanı hem düşündüren, hem üzen, hem memnun eden levhalarıyla tasvirini yapar. Vazifeyle her gittiği yerde, yeni bir hanımla evlenen, eskisini bırakan tipik bir baba olan Bahaeddin Efendi ile Nevbahar hanımın çocuğudur. Rasim birkaç mahalle mektebine devam eder, bir ara varlıklı eniştesinin marifetiyle hususi hocadan da ders alır ve nihayet Darüşşafaka'ya girer (1876). Buradan mezun olduktan sonra, Posta ve Telgraf Nezareti'nde resmi vazifeye başlarsa da, memuriyet hayatından çok, matbuat hayatında görünen Ahmed Rasim, 'Tercüman-ı Hakikat", "Ceride-i Havadis", "Şafak", "Gülşen", "Berk", "Sebat", "Hamiyet", "Musavver Malumat"...

---