Savunucularına minnet Kur'anın harflerini ilk öğrenmeye başladığım zaman aşırı derecede ona hürmet eder, her açıp kapattığımda onu öper, alnıma koyardım. Tabi ki buna kupkuru bir inançla bağlanmıştım ve bu işi bilinçsiz bir şekilde yapardım. Kur'an'ın büyük bir yaratıcı tarafından -Cebrail vasıtasıyla-, Muhammed'e gönderildiğine canı gönülden inanırdım. Çünkü öyle bir coğrafyada dünyaya geldim ki, bu coğrafyada İslamiyetten başka hiçbir fikri akım yoktu, hatta köyümde ilkokul bile yoktu. Medreselerde eski usul Arap grameriyle ilgili öğrenime devam etmekten başka imkânım yoktu. Nihayet, çevrenin diğer çocukları gibi ben de küçük yaşta Arapçaya başladım ve birkaç yıl Arap grameri üzerinde yaptığım amatörce bir çalışma, gerçekten çok verimli oldu. Öyle ki, Arap gramerinde (Nahiv-Sarftaa) bir Arap filologdan daha fazla uzman olduğumu rahatlıkla söyleyebilirim. Bunu övgü anlamında söylemiyorum; bu konuda yalnız ben değil, medreselerde yetişmiş benim gibi yüzlerce insan Arap gramerini çok mükemmel olarak biliyor; bu bir gerçektir. Kur'an ve hadislerin anlaşılabilmesi için gerekli olan bu dil sorununu (altyapıyı) çözdükten sonra, zaman içinde kendi çabamla Kur'an'ın felsefi ve anlam boyutu üzerinde çalışmalar yürüttüm. Sonuçta, insanlar tarafından tabulaştırılan Kur'an'ın, gerçekten Allah'la hiç alakası olmadığını, Allah'ınsa dinleri ortaya atan insanlar tarafından halka karşı kullan1ldığını, üstelik böylesine bir formülle insanların ancak sömürülmesinin mümkün olabileceğini kavrayınca, bu konuda bir şeyler yapmaya karar verdim; ancak burada şu kısa açıklamayı yapmadan da geçemeyeceğim…

---