Fikret Mualla 20. yüzyılın Amadeus Mozart’ı gibidir. Sadece sanatı değil marjinal davranışları, kazandığı parayı elinde tutmaması, hatta parayla işinin hiç olmaması, mutsuz bir çocukluk geçirmesi ve hayat arkadaşlarıyla bir denge tutturamaması gibi bir çok özelliği Mozart ile örtüşmektedir. Her ikisi de “anı yaşayan” sanatçılardır.
Ne acıdır ki, en benzeyen özellikleri, ünlerinin zirvesine ancak öldükten sonra oturmalarıdır. Yine de Mozart bu açıdan Fikret Mualla’dan daha şanslıdır. Çünkü Mozart’ın birçok eserinin hiç umulmayacak yerlerde bulunup keşfedilmesi mümkün olmuş, ancak Muallanın eserlerinin önemli bir kısmı bulunamamıştır. Buna rağmen Mualla için Türkiye’nin küresel ölçekteki ilk ve belki de en önemli sanatçısıdır desek yanlış olmaz.
Fikret Mualla’nın eserleri sadece sanatsal açıdan değil, müzayedelerin favori parçalarından oldukları için iktisadi açıdan da önde gelen çalışmalardır. Müzayede Evlerinin prestij fırsatıdır ‘Moualla eserleri. Belki ruhunu, aklını ve bedenini ortaya koyarak, fazla bir karşılık beklemeden, ‘madrigal’ dokuları evrensel ölçeğe bu kadar kolay, umarsızca, bazen hırçın bazen de şefkatle, özlemle resmedebildiğindendir. Belki de “ben benim, başkası değil" diyebilip, kimseye hoş gözükmek için çalışmamasındandır. Bilemeyiz.
Bildiğimiz, toplumun bu kadar dışladığı bir karakterin ürettiği eserlerin herkes tarafından beğenilmesi, rağbet görmesi ve satın almak için yarışılmasının arkasında mutlaka bir tılsım olduğudur.
Toplumun Fikret Muallayı dışlama sebeplerine gelince: Yalın Alpay bu meseleyi ileriki sayfalarda incelikle ele almış. Genelde "alkol bağımlılığı ve davranış bozukluğu” başlığı altında toparlayabiliriz. Buna rağmen bir gerçeği de göz ardı etmemek gerekir. Fikret Muallanın alkole düşkünlüğünü ve aykırı davranışları, o dönemin yaratıcı insanlarında sık rastlanan bir durumdur. Neyzen Tevfik de dahil olmak üzere gençlik yıllarında içine düştüğü bağımlılıktan kurtulamayıp hayatının sonuna kadar bu şekilde yaşamış birçok insan vardır...

---