O'nun arkasından bir veda yazısı yazacağımı hiç düşünmemiştim... Bernar Nahum beyi tanıdığım 1940'lı yılların başında, ben, henüz ortaokul talebesiydim... Eskişehir'de geçirdiğim yaz tatillerinde, Amerika'dan getirtilen harman makinelerinin montajında gönüllü olarak çalışıyor ve Bernar beyden "anahtar" tutmayı öğreniyordum... O yıllarda, Bernar bey, ithal edilen tarım makinelerinin temsilcisi Ottaş şirketinin; hırslı, hızlı ve yakışıklı genç bir müdürüydü... İşte, bu karşılaşma, benim hayat çizgimi belirliyor ve 1950 yılında O'nun yanında şekillenen iş hayatımda, bugüne kadar devam eden kırk dört yıllık "usta-çırak" beraberliğimiz başlamış oluyordu... Koç Topluluğu'ndaki genç kuşak, O'nunla beraber bulunma ve yan yana çalışma fırsatını kaçırmış olduğu için, Bernar Nahum'un örnek alınacak yönlerini, burada, sizlerle paylaşmak istiyorum... Bernar bey, Vehbi Koç'un hemen yanında, Koç Topluluğu'nun güçlü temeller üzerine kurulmasını ve yükselmesini sağlayan mimarlardan en önde geleniydi... Bernar Nahum, aynı zamanda, Cumhuriyet döneminde yetişen, Türk iş dünyasının, akıncı girişimcilerinden biriydi... Ülkemizde, ticaretin "bayilik örgütüyle" güçlenmesinde ve Türk otomotiv sanayinin kurulması için yapılan atılımların her aşamasında, O'nun izi ve emeği bulunmaktadır. Bernar Nahum; kişiliği, inandırıcılık yeteneği, vizyonu, takipçiliği, ülkesine olan güveni ve bağlılık duygularıyla gerçek bir iş dünyası lideriydi... Liderliğini, gösterişe ve övünmeye yer vermeden, etrafına saygıyla kabul ettiren bir atılımcıydı... Bütün bu meziyetlerinin yanında, Bernar bey alçak gönüllü bir iş alemi filozofu ve seçimlerinde şaşmaz bir insan sarrafıydı...

---