Çocuklara imrenen neşeli gözlükleri, heyecanı, hiç fütursuz hitabıyla bir lunapark kadar renkli ve keyifli...
Dimitri Stoyanof; İstanbul’u kent kılan mekanlardan Beyaz Fırın’ın dördüncü kuşak sahibi. Ama kendini bütün unvanlardan arındırmış; yegâne titri kendi deyimiyle ‘garip bir simitçi’. O artık, ‘patronu’ Nathalie Stoyanof Suda’nın babası yalnızca. Çünkü her insanın bu dünyadan gelip geçtiğinin farkında... Hayata bu netlikle baktığı için zaman zaman yanlış anlaşıldığı da oluyor. Çocuklarla, doğayla anlaştığı gibi kimselerle anlaşamıyor. Gönlü ve sevgisi; bozulmamış olanları kayırıyor. Çünkü büyüklerin en çok hakikate kızdıklarını biliyor. Kendisini tarifi de kısa ve çok net: “Şaka gibiyim”.

---