Acaba kentler gezi yazarlarına kızıyor mudur? Kendinizi kentin yerine koyup düşünün. Sırtında çanta, elinde kamera, herzeyi pek bilir gözlerle etrafa bakınan ve hiçbir şey onu şaşırtmazmış gibi görünen bir seyyah geliyor. Ortalama bir turistin ritüellerinden kendini soyutlamış, onu kimsenin kandırmayacağını bağıran bakışları, neredeyse zorlanmış rahatlığı çok görmüş çok geçirmişliğin yansıması burnu büyülüğüyle sinirimizi bozmaz mı? "Gelme o zaman kardeşim, gezme beni" diyecek olmaz mısın? Eğer adınız Bangkok ise yapmazsınız. Ama bunu yapabilen, ziyaretçisini elinin tersiyle iten kentler vardır. Konuğunu hep tetikte, her an diken üstünde hissettiren, gelen kendine hep yabancı tutan, mesafe koyan kentler... Bangkok öyle değil. Ziyaretçi kabulündeki hoşgörüsü neredeyse Mevlana'nın geniş yürekliliğinde. Belki de bu yüzden çok haksızlığa uğramakta, yine de sesini çıkarmamakta. Özellikle de gezi yazarları haksızlık eder, ağız birliği etmiş gibi "Doğunun Venedik'i" derler ona...

---