Bu kitap, Yüksek Mühendislik öğreniminde, (Teorik ve Tatbiki Mekanik) biliminden, öğretilmesi lüzumlu miktar ve seviyeye göre hazırlanmış bir eserdir. Makina Yüksek Mühendisi, unvanına liyakat kesbetmesi için, en aşağı bu kadar Mekanik bilimine sahip olması lazımdır. Çünkü herşeyden evvel bu ilim tatbiki olup mesleğinin temelidir. Öğrenci, umumiyetle Mekaniği teorik bir ders hatta Matematiğin bir kolu olarak almaktadır. Mekaniğin deneysel ve tatbiki bir bilim olduğunu tebarüz ettirmek için ismini (Teknik Mekanik = Engineering Mechanics = Mécanique Appliquée) diye değiştirmek bu zehabı silmediği gibi ortada sanki (Teknik Mekanik) ve (Teorik Mekanik) diye iki mekanik varmış gibi yanlış bir fikir uyandırmaktadır. Öğrencinin Mekaniği teorik bir bilim olarak almasının sebebi, birçok kitaplarda ve birçok hocaların öğretim metodunda Mekaniğin, Matematik avadanlığı arasında, dedüksiyon iskeleti' içinde ortadan silinmesidir. Mekanik deneysel bir ilimdir. Bugün derli toplu gördüğümüz Mekanik, asırlar boyunca yapılmış deney ve müşahedelerin neticelerinden çıkarılan tarif, beyan ve kanunların bir araya toplanmasından meydana gelmektedir. Archimede, Kepler, Galilee, Toricelli, Pascal, Newton Mekaniğin deneyci ve müşahitlerinden yalnız birkaçıdır. Bu meydana getirilen sistemden beklenen gaye, mekanik bir olayın, evvelden, daha vukua gelmeden, nasıl cereyan edeceğini, meşhur Viyanalı filozof (E. Mach) ın söylediği gibi, asıl bir fikir mesaisi ile kestirebilmektir. Bununla beraber Mekanikte, dedüktif kısmın büyük bir hacım işgal ettiği inkâr edilemez. Bu sebepten dolayıdır ki bu bilime (Rasyonel Mekanik) ismi verilmiştir. Bugün mevcut bilimler arasında, Mekanikte olduğu kadar az sayıda prensip ve kanuna istinat eden fakat bu birkaç beyandan çok sayıda ve evrensel şümul1ü neticeler çıkaran başka bir bilim daha yoktur.

---