“Gak gaaak! Galata, Galata!” dedi çok bilmiş bilge karga Kara. Penceresinin denizliğine konduğu Masal’ı dışarı çağırıyordu.
Onun bir kargayla arkadaşlık etmesini bazı insanlar yadırgıyordu yadırgamasına ama Ka-ra’yı tanımıyorlardı ki. Birkaç masalda adı kötüye çıkarıldı diye dünyanın bütün kargalarını harcamak olacak iş miydi? Seyrelen tüyleri nedeniyle kelleşmiş kafasını sağa sola sallarken, “Neler gördüm ben bu şehirde, ah ahhh!” diye başlardı çoğu kez söze. Sinirlenmesin diye söylemezdi Masal ama bu anlarda onu, her şeyden şikâyet eden huysuz bir ihtiyara benzetirdi.

---