Maruf Simalar (“Tanınmış Yüzler”), Osmanlı siyasi ve idari modernleşme çağının büyük bir kısmını kapsayan 1826-1908 devresinde İstanbul siyasetinde etkin roller üstlenmiş ve yaşadıkları yıllarda bile çağdaşları arasında tartışmalara konu olmuş kişilerin biyografilerini ve dikkate değer kişisel özelliklerini irdeleyen bir eserdir. Başlığı Maruf Simalar olmasına karşın eserin konusu olan yirmi iki kişinin büyük çoğunluğunun adı günümüzde neredeyse unutulmuştur. Söz konusu şahıslar içerisinde 21. yüzyıl Türkiye’sinde kamu bilgisine mâl olmuş olanlar sadece Cevdet Paşa, Münif Paşa ve biraz zorlayacak olursak, Rıfat Paşa ve Mansurîzade Mustafa Nuri Paşa’dır. Geriye kalan on sekiz şahsiyet ancak uzman tarihçiler tarafından ve ancak kısmen bilinmektedir.
Buna karşılık söz konusu kişilerin incelenmesi Osmanlı modernleşmesi ve reform sürecinin geçirdiği sıkıntıların ve sorunlarının anlaşılması bakımından oldukça önemlidir. Yeniçeri Ocağı’nın lağvedildiği 1826’dan 1908’e değin süren çağ II. Mahmud, Abdülmecid, Abdülaziz, V. Murad ve II. Ab-dülhamid gibi beş padişahın saltanat sürdüğü bir devre olup söz konusu seksen iki yıllık süre zarfında hukuk kurallarına bağlı, etkin, verimli, disiplinli ve liyakat esasına dayalı bir mülki bürokrasi kurma gayretleri bir dizi çetin engel ile yüz yüze kalmıştır. Dışsal veya dolaylı engellerden başlıcaları olarak imparatorluğun baş etmek zorunda kaldığı 1828-29 Osmanlı-Rus Savaşı, 1831-40 Mısır bunalımları, 1853-56 Kırım Savaşı, 1877-78 Osmanlı-Rus Savaşı ve bunlara ek olarak Eflak ve Boğdan, Karadağ, Sırbistan, Girit, Bulgaristan, Makedonya, Doğu Anadolu ve Cebel-i Lübnan’da çeşitli zamanlarda yaşanan isyanlar ve bu bağlamda maruz kalınan çeşitli yabancı diplomatik ve siyasi müdahaleler gösterilebilir...

---