TATİL! Kafa, zihin yorarak geçirilen uzun aylardan sonra, bu kelime kulaklarımızda ne güzel, ne hoş çınlıyor! Artık derse, usanç verici vazifelere, günler boyunca bizi kıskıvrak bağlı tutan yeknesak mektep nizamına paydos! Artık gönlümüzün dilediği eğlenceyi seçebilir, canımızın çektiği yere koşabiliriz. Hürüz, serbestiz! Dinlenmek, haylazlık etmek, tatlı hülyalar kurmak için, işte dört aylık koca bir zaman. İçinizden bir çokları böyle düşünür ve böyle düşünenlerin, zamanı gelince, toprak altında kış uykusuna yatan bir takım mahlûklar gibi uyuşup kalacakları muhakkaktır. Başkaları ise (ki bunların sayısı daha çoktur), işin tam tersine; güzel, zevkli bir tatil geçirebilmek için, durmadan çeşnisi değişen, hareketli, hararetli eğlencelere atılmak lüzumuna inanırlar. Dinlenmek için, aşırı bir şekilde zevke sefaya dalmak, hiç bir şeye bağlanmamak, her günün taşıyıp getirdiği bütün eğlence imkânlarını doyasıya kullanmak lazım geldiğini; sahte, faydasız bir gürültü patırtı içinde yaşamak ve mektep hayatının sert, sıkı düzeninden - adeta bir nevi kafa tutma, meydan okuma ihtiyacıyla - silkinerek, her türlü nizam ve intizamı ortadan kaldırmak gerektiğini sanırlar: Mesela, yataktan geç, kabil olduğu kadar geç kalkmak, plajda saatler saati kalmak, yorucu oyunlara dalmak, maksatsız hedefsiz gezintilere çıkmak! Aman aldanmayalım. Bu çeşit keyif meraklıları, ancak üstünkörü bir neşeyi tadabileceklerdir. Böyle bir derbederlik içinde yaşayan insan, hakiki saadet ve neşeye ulaşamaz, hakiki istirahate erişemez. Hâlbuki meram edilirse hem şöyle rahatça bir nefes almak, hem de tatil aylarını her cihetten faydalı, verimli şekle sokmak pek ala mümkündür.

---