Bu araştırmanın takdimiyle ilgili cümlelere Yenileşme Devri Türk Edebiyatı sahasına ait bir araştırmacının fikirleriyle başlayalım: "Edebiyat ve fikir hayatında eski, yeni yoktur. Edebi eserlerdeki iç dünyayı ören duygu, hayal ve düşüncenin sistematize olup olmadığına bakarak adlandırmalara gitmek daha doğrudur. Divan Edebiyatı da dediğimiz klasik edebiyatımız hissedişini, hayal edişini ve düşünüşünü ortaya koyarken de, istifade ettiği söz ve mana oyunlarını kullanırken de, bir sistemdir. "XIX. Yüzyılın başına kadar süren bu sistem içinde, Sebk-i Hindi, Divan-ı Türki-i Basit ve başlı başına orijinal Nedim bile, sistemin kendi içinde kalan gayretlerdir. "Araştırıcılar, klasik edebiyatımızı yüzyıllara veya şahıslara göre ele alıp incelemişlerdir. Her iki usul de doğrudur ve bu usuller klasik edebiyatımızı neredeyse hepsini bir edebi topluluk gibi düşünme zaruretinden doğmuştur. Aynı topluluk içindeki şahsiyetlerin birbirinden farklı olan yönlerinin ortaya çıkarılması... Klasik edebiyatımızın araştırılması gereken yönü işte budur. "XIX. yüzyılın başından itibaren klasik edebiyatımız içinde düşünülmesi mümkün bir kaç şair bulunmakla beraber, siyasette, idarede, askerlikte, hayatta ve edebiyatta ön plana çıkan değişme psikolojisine, arayış duygu ve düşüncesine dikkat edilmelidir. İki yüz yıldır, birbirine duygu ve düşünce bakımından benzeyenlerin meydana getirdiği gruplar arasındaki gizli ve açık çekişmelerinin neticesi olan bir hayatı paylaşıyoruz. Yeniçeri Ocağı, Nizam-ı Cedid, Sekban-ı Cedid, Tanzimat Fermanı, Islahat Fermanı, Arazi Kanunnamesi, Mecelle ve yeni mektepler ile Encümen-i Şuara, Encümen-i Daniş ve gazete ortak hayatımızı klasik şeklinden çıkaran arayışlardır "XIX. asır sonrasındaki siyasi, fikri ve edebi arayışlarımızın şiddetini, meydana çıkardığı gruplaşmaları, yenileşme, değişik olma psikolojisinde aramak gerekir. Diğer sahaları geçerek, XIX. asırdan günümüze kadar gelen devri Arayışlar Devri Türk Edebiyatı olarak adlandırmayı uygun buluyoruz...

---